Telos

Brabants Centrum voor Duurzame Ontwikkeling

Lessen voor de nieuwe colleges

Rens Mulder 27-11-2017

Veel gemeenten vertalen duurzaamheid als het aanpakken van de energietransitie. Er is nog te weinig aandacht voor de brede duurzaamheidsopgaven zoals beschreven in de Nationale Monitor 2017 en de SDG's van de VN. In Tijdschrift Milieu leggen we uit hoe Rijk en gemeenten hiermee aan de slag kunnen.

Alle gemeenten besteden inmiddels aandacht aan duurzaamheid. Dat neemt niet weg dat het voor veel gemeentebesturen nieuw is om daar meer onder te verstaan dan de omschakeling naar een samenleving zonder fossiele brandstoffen en naar een circulaire economie. Ook bij de rijksoverheid moet er met een kaarsje gezocht worden naar duurzaamheidsinitiatieven buiten deze twee aandachtsvelden: hiervoor kon men afgelopen zomer bij een kleine directie van het ministerie van IenM terecht die komend jaar 23 miljoen mag uitgeven. Dat valt in het niet bij de bedragen die de Deltacommissaris jaarlijks mag spenderen, ruim 1 miljard, om droge voeten te houden. Of bij de ruim 2 miljard die de minister van EZ via de SDE+ regeling mag bijpassen om het verschil tussen kostprijs en marktprijs van duurzame energievormen te overbruggen. Dat allemaal los van de maatregelen die Rutte III en een klimaatminister uitwerken. Net als de meeste gemeenten ziet het Rijk geen verband tussen deze grote uitgavenposten en de opgave om tot een duurzame samenleving te komen. Hoe anders is het geluid dat uit de VN Sustainable Development Goals, die ook door Rutte in 2015 werden ondertekend, naar voren komt. Deze wijzen er juist op dat economie, sociale kwaliteit en milieu onlosmakelijk samenhangen.

Het artikel in tijdschrift Milieu (VVM) HIER te downloaden.